Horus' Blog

Expeditie Mankracht is een reis. Doel van die reis is het vinden, ontdekken, hernieuwen, afstoffen van de mankracht van iedere deelnemer. Dat ziet er voor iedere man anders uit. Daarom is het reisschema open, en biedt het ruimte om passende afslagen te nemen, en koerswijzigingen door te voeren die gedurende de reis zinvol blijken.

Vertrekpunt is ieders huidige staat van zijn en wens tot verandering. We bepalen waar we verandering in willen brengen. Of: de behoefte aan avontuur en meer gezamenlijkheid in je beleving als man (want hoeveel bespreek je echt met je vrienden?). Tijdens ons eerste samenzijn bepalen we waar we ons vizier op richten. We kiezen een grove richting voor de reis en maken elkaar hier deelgenoot van. Waar sta je nu? En waar wil je naar toe? Er is geen vast beeld van hoe het zou moeten, we toetsen onze beelden door ze kenbaar te maken. Heb je voorbeelden? We zetten bewustzijn in: hoe zie je jezelf? Wat zou je willen. Inventariseren. De invulling volgt.

Op een dag ontstond er een klein gaatje in de cocon. Een man die toevallig voorbijkwam, stopte en observeerde urenlang de opgesloten vlinder. Deze probeerde tevergeefs door het kleine gaatje te kruipen. Na lange tijd leek het alsof hij het opgaf. Toen besloot de man om hem te helpen. Hij pakte zijn zakmes en opende de cocon. De vlinder kwam er meteen uit, maar zijn lichaam was mager en versuft. Zijn vleugels waren niet goed ontwikkeld en bewogen amper. De man bleef hem gadeslaan en dacht dat hij zijn vleugels nog wel zou openen. Dat gebeurde echter niet. Hij bleef zich over de grond voortslepen met zijn magere lichaam en zijn verschrompelde vleugels. Hij heeft nooit kunnen vliegen.

_______________________________________

Sinds 2004 organiseer ik samen met een groep counsellors en coaches workshops voor persoonlijke groei. Wij doen dat op basis van Shared Leadership. Dat wil zeggen, we leiden zo'n weekend met zijn zessen en soms zelfs met zijn achten. We delen de leiding. De ervaring leert dat dat dus kan. Maar hoe? Wat is daarvoor nodig? En is dat bruikbaar voor bijvoorbeeld een MT?

Om dergelijke vragen te beantwoorden geef ik een inkijkje in onze organisatie. Een weekend van ContactWerk (zie ook de website) begint op vrijdagavond en duurt tot zondagmiddag. Het beslaat zo'n 6 dagdelen. Gedurende die zes dagdelen zijn er zo'n 8 programmaonderdelen. Iedere begeleider neemt wel of niet één of meerdere onderdelen voor zijn of haar rekening. We bereiden dat gezamenlijk voor tijdens ongeveer drie bijeenkomsten van 2 à 3 uur bij één van ons thuis. Er zijn twee aspecten die bepalen wie welk onderdeel van het programma vervult:

Is er wel een plek voor mij? En waar zit de ruimte voor beweging in deze organisatie? Met die vragen kwam mijn coachee bij mij voor systemische coaching. Gesterkt met inzicht, bevestiging (“ik ben dus niet gek”) en voorgenomen acties is ze na anderhalf uur weer op weg gegaan. Wat gebeurde er in de tussentijd?

Systemische coaching kent verschillende mogelijke werkwijzen. In dit geval hebben wij een tafelopstelling gedaan, waarbij onderzetters de betrokken teamleden representeerden. Ronde onderzetters voor de vrouwen, vierkante voor de mannen. Eén voor één gaf mijn coachee de betrokken personen middels de onderzetters een plek op tafel. Geheel intuïtief.

Er zijn nog veel misverstanden als het gaat om werken met SMART doelen. Ik hoor mensen praten over SMART voorzitten en SMART rapporteren. Geen wonder dat SMART vaak geen beste naam heeft. Want SMART kan alleen de doelen betreffen. En waarom het zinnig is om je doelen SMART te stellen?

Kort gezegd: omdat alles wat aandacht krijgt groeit. Daarom zou een ziekenhuis ook geen ziekenhuis moeten heten, en is dat misschien wel de reden dat de meeste mensen overlijden in het ziekenhuis. Maar dat is misschien wat kort door de bocht. :-)

Mindfulness een hype? Misschien, maar wel een hype met inhoud. Zelfs in de reguliere geneeskunde erkent men nu dat mindfullness helpt bij de behandeling van klachten. Er zijn verscheidene therapieën, zoals ACT (Acceptance and Commitment Therapy) gebaseerd op mindfullness. Vooral bij behandeling van pijn wordt ervan gebruik gemaakt.

Maar werkt mindfullness ook in company? En hoe ziet dat er dan uit? Er is een leuk boekje* van Edel Maex, Belgisch mindfullness-goeroe, waarin hij betoogt dat openheid basisvoorwaarde is voor communicatie. Pas als je je eigen oordelen even kunt vergeten en werkelijk open kunt staan voor het verhaal van de ander, is communicatie mogelijk. Stel je eens voor hoe dat in company zou werken.