Horus' Blog

Hoe je met een kleine actie van betekenis kunt zijn. Ik geef training in bejegening, maar moet af en toe ook zelf weer herinnerd worden hoe weinig er nodig is voor een groot effect. Een vriendelijk gebaar kan een helende werking hebben, dat voelde ik weer aan den lijve.

Sinds 2004 organiseer ik samen met een groep counsellors en coaches workshops voor persoonlijke groei. Wij doen dat op basis van Shared Leadership. Dat wil zeggen, we leiden zo'n weekend met zijn zessen en soms zelfs met zijn achten. We delen de leiding. De ervaring leert dat dat dus kan. Maar hoe? Wat is daarvoor nodig? En is dat bruikbaar voor bijvoorbeeld een MT?

Om dergelijke vragen te beantwoorden geef ik een inkijkje in onze organisatie. Een weekend van ContactWerk (zie ook de website) begint op vrijdagavond en duurt tot zondagmiddag. Het beslaat zo'n 6 dagdelen. Gedurende die zes dagdelen zijn er zo'n 8 programmaonderdelen. Iedere begeleider neemt wel of niet één of meerdere onderdelen voor zijn of haar rekening. We bereiden dat gezamenlijk voor tijdens ongeveer drie bijeenkomsten van 2 à 3 uur bij één van ons thuis. Er zijn twee aspecten die bepalen wie welk onderdeel van het programma vervult:

De Casus. Laatst speelde ik als trainingsacteur de rol van vader van een meisje met een spierslapte. Het meisje, laten we zeggen Marinka, wordt daarvoor poli-klinisch behandeld bij een revalidatiecentrum. Marinka is vijf jaar oud. Ze is vrolijk, oefent prima mee tijdens fysiotherapie, en komt prima mee op school. Maar volgens moeder klaagt Marinka thuis vaak over pijn en vermoeidheid, en is ze onhandelbaar. Moeder is zwanger, ervaart het leven als zwaar en klaagt dat het haar allemaal teveel is en dat de hulpverlening haar te weinig helpt. Moeder heeft na lang aandringen een buggy toegezegd gekregen van een van de professionals in het team. Het team vindt eigenlijk dat dit niet had moeten gebeuren. Immers, hoe meer het meisje loopt, hoe beter dat is voor haar spieren. Mogelijkerwijs komt het meisje op termijn in een rolstoel als ze te weinig beweegt.

Er zijn nog veel misverstanden als het gaat om werken met SMART doelen. Ik hoor mensen praten over SMART voorzitten en SMART rapporteren. Geen wonder dat SMART vaak geen beste naam heeft. Want SMART kan alleen de doelen betreffen. En waarom het zinnig is om je doelen SMART te stellen?

Kort gezegd: omdat alles wat aandacht krijgt groeit. Daarom zou een ziekenhuis ook geen ziekenhuis moeten heten, en is dat misschien wel de reden dat de meeste mensen overlijden in het ziekenhuis. Maar dat is misschien wat kort door de bocht. :-)

Mindfulness een hype? Misschien, maar wel een hype met inhoud. Zelfs in de reguliere geneeskunde erkent men nu dat mindfullness helpt bij de behandeling van klachten. Er zijn verscheidene therapieën, zoals ACT (Acceptance and Commitment Therapy) gebaseerd op mindfullness. Vooral bij behandeling van pijn wordt ervan gebruik gemaakt.

Maar werkt mindfullness ook in company? En hoe ziet dat er dan uit? Er is een leuk boekje* van Edel Maex, Belgisch mindfullness-goeroe, waarin hij betoogt dat openheid basisvoorwaarde is voor communicatie. Pas als je je eigen oordelen even kunt vergeten en werkelijk open kunt staan voor het verhaal van de ander, is communicatie mogelijk. Stel je eens voor hoe dat in company zou werken.